هر آدمی توی زندگیش بالا و پایین داره. همه ی ما تا بحال گناهان زیادی رو انجام دادیم و بعید هم نیست که در آینده هم انجام بدیم. (نزول)
همینطور هم تا حالا کار های خوب زیادی رو انجام دادیم و باز هم بعید نیست (و امیدواریم) که در آینده از اون قبیل کارها رو انجام بدیم. (صعود)
من نظرم اینه:
من یه خط دارم، یه خط مشی واسه زندگیم، که اون خط خداست.
من باید این خط رو توی زندگیم داشته باشم، سعی کنم که باید و نباید هاش رو رعایت کنم.
اما خودمو که نمیخوام گول بزنم، همه ی ما یه سری تمایلاتی داریم، گاهی اوقات یه سری چیزا نیشگونمون میگیرن، دست به یه کارایی میزنیم که پسندیده نیست. این انکار ناپذیره و برای هر کسی ممکنه پیش بیاد.
این وسط یه عده هستن که وقتی توی قسمت نزولی زندگی می افتن دیگه به فکر صعود نیستن و همونجوری ادامه میدن تا آخر چاه ظلمت... (میگن آب که از سر گذشت...)
اما نه!
این فکرا رو نکنیم!
زندگی ما میتونه مثل یه تابع سینوسی مدل سازی بشه، با تمام پستی و بلندی یا همون صعود و نزولش...
این برای همه هست!
بیاین یه محور واسه خودمون داشته باشیم،
محور x ما خداست.
زندگی ما، y ، تابع سینوسیه حول محور x .
هی!
میدونم بالا و پایین زیاد داری! همه همینیم!
اما حول همین محور X بمون!
خودتو ول نکن که بری پایین...
حول همین محور بمون! مثل تابع سینوس، که بالا و پایین داره اما حول محور x جلو میره...
بالا و پایین داره، اما نا امید نمیشه، ادامه میده.
هر چی هستی باش، اما محور خودت (خدا) رو فراموش نکن...

عاشق کسی باش که

وقتی باهاش حرف میزنی،

یا علاقه ات را بهش ابراز میکنی،

روی زمین سرد شبهای کویر دراز بکش ...

نگاه کن!

تا بحال آسمان را اینطور دیده بودی؟

مگر نور شهر می گذارد که این همه ستاره را در سیاهی آسمان شب ببینی؟

گویی آسمان لباسی مجلسی، پر از پولک های درخشان به تن کرده

در شهر ما آسمان در بهترین حالت اینگونه است:


        *                                                 *                         

                                
                       *
                                                                          *
                             
                                           

           *
                                                   *

                                
                                 *

                                                                       *



               *
                                                  *



و اما در کویر:


       *       .           *         .                 .                 *
                                            *                       .           *
*       *             .           *       .      .        *                .

    *    .        *                         *          .             *                   *
                                   .   *                      .          .       *
              *  *       *                          *              
               .                                    .                            .
     *               *       .             *                 *                       *
*         .       *               *             .          .                 *

        *       .             *                 .       *             .            .      *
                .       *                                           *
  .                               *       .          .        *            .      *

      *     .        *           .            *                       *  .                 .
         .                                              .
                  *           *                          *                         *
  *             .                               *                   .     *   
             *             .            *                                                       *
                .                                         .                                       .
    *               *  *               .                  *                  .             *
            .                               *
            *                    .                                    .        *       



تفاوت را میبینی؟!


آسمان را دریاب ... !

اومدم که بگم دارم میرم

یکی دو ماه میرم قزوین میمونم تا یه طرح رو بگذرونم.

اونجا دسترسی به نت ندارم.

دلم براتون تنگ میشه.

مواظب خودتون باشید.

به یادتونم... به یادم باشید...